Windsurfing - moja pasja

Windsurfing to stosunkowo nowy sport - powstał w latach 60' ubiegłego wieku i od tego czasu bardzo szybko się rozwijał. Na początku w Polsce nie cieszył się zbytnio popularnością, lecz wraz z pojawieniem się nowszych technologii, stawał się coraz powszechniejszy.

Uprawianie windsurfingu jest dość męczące i wymaga dobrej kondycji, jednak umożliwia zawieranie nowych, często długoletnich znajomości. Wspólne przygotowywanie sprzętu, wzajemna pomoc na wodzie oraz czas spędzony razem na lądzie (na przykład po pływaniu) bardzo zbliżają, a ze względu na to, że większość windsurferów jest bardzo otwarta na innych, łatwo odnaleźć się w tej "społeczności". 

Ja swoją przygodę z windsurfingiem zaczęłam już w wieku 10 lat, gdy ledwo unosiłam żagiel. Początki nie były łatwe - głównie przez mój wzrost i brak predyspozycji, jednak nie poddałam się i po kilkunastu godzinach spędzonych na wodzie robiłam już najprostsze zwroty. 

W miarę upływu czasu robiłam coraz większe postępy, więc nadszedł długo wyczekiwany moment - pierwszy raz ubrałam trapez, czyli gruby pas z "hakiem", który pomaga utrzymać stabilnie pędnik (żagiel) i zapobiega nadmiernemu męczeniu się rąk. Pływanie w trapezie wymaga dużego "zaufania" do żagla, bo by go prawidłowo użyć, należy zaczepić hakiem o gumowe "linki" umieszczone na bomie, a potem odchylić się do tyłu, co jest niemożliwe (bardzo trudne) przy słabym wietrze.

Po opanowaniu trapezu, przyszła kolej na footstrapy - umieszczone na burtach deski, pomagające utrzymać odpowiednią pozycję w trakcie ślizgu.

Na ten moment jednym z manewrów, które chciałabym wykonywać poprawnie jest zwrot przez rufę w ślizgu. Mam nadzieję, że kiedyś mi się uda - jak nie w tym roku, to na pewno w przyszłym!

Zatoka Pucka, lipiec 2014 

Zatoka Pucka, czerwiec 2015

Zatoka Pucka, sierpień 2015